نویسنده : البرزی، صدرالله؛ اسلامیه، سمیرا

سازمان‌های یادگیرنده پدیده‌ای هستند که با شروع دهه 90 میلادی مطرح شدند. علت پدیدار شدن چنین سازمان‌هایی، شرایط، نظریه‌ها و تغییر و تحول در محیط‌های سازمانی قبل از دهه مذکور بوده است به گونه‌ای که تمام سازمان‌ها تلاش گسترده‌ای را برای بقای خود آغاز کرده بودند و برای آنکه بتوانند خود را در محیط پرتلاطم اطراف خود حفظ کنند، می‌بایست از قالب‌های غیرپویا خارج و به سمت سازمان یادگیرنده متحول شوند. یعنی در ساختار و اساس خود تغییرات عمیقی ایجاد کنند. سازمان‌ها قبلاً در محیطی پایدار به سر می‌بردند و وقایع آینده تقریباً قابل پیش‌بینی بودند، به طوری که مدیران می‌توانستند در شرایط مطمئن برنامه‌ریزی کنند. اما امروز محیط به شدت در حال تغییر است و تغییرات تکنولوژیک، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی به سرعت سازمان را تحت تأثیر قرار می‌دهند. 

نویسنده : علیرضا گنجی

 هدف این مقاله، بهبود درک فرآیندهایی است که بدان طریق فراهم‌آوری دانش، ابزارهای فنی، و عوامل سازمانی می‌توانند به توسعه سازمان از جهت گسترش دانش به عنوان یک سلاح رقابتی نظام‌‌مند کمک کنند. این مقاله، روابط بین تکنولوژی و ارزشهای انسانی را بررسی می‌کند، زیرا این روابط ابزارهای ضروری فرایند مدیریت دانش می‌باشند. با توجه به اینکه مدیریت دانش به عوامل هوشمند، تکنولوژی اطلاعات، و سیستم‌های حمایت از تصمیمات استراتژیک ارتباط دارد، درمی‌یابیم که هدف آن ارائه بینش مؤثری درخصوص کارآیی مدیریت دانش می‌باشد. در این مقاله، یک مدل مفهومی از کارایی مدیریت دانش در سازمانهایی که با ترکیبی از نقش عوامل هوشمند و منابع سیستم‌های هوشمند حمایت می‌شوند، ارائه می‌شود.

نویسنده : سید علیرضا حجازی

آنچه که امروزه با عنوان "شهر الکترونیکی" یا (E-city) از آن یاد می شود به لحاظ برخورداری از ویژگی های ایده آل و منحصر به فرد، ممکن است در شرایط واقعی تا حدی آرمانی به نظر برسد. از این رو منطقی تر آن است که در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات به جای سخن گفتن از "شهر الکترونیکی"، به "آرمان شهر الکترونیکی" یا (E-topia) بیاندیشیم و کوشش نماییم ویژگی های آرمانی را به تدریج با تکامل بخشیدن به شهرهای الکترونیکی کنونی، محقق سازیم. مجموعه تلاش هایی که در حوزه گسترش کاربردهای شهری فناوری اطلاعات طی دو دهه اخیر صورت گرفته است، با وجود آن که از سرعت و پیوستگی شایسته ای برخودار نبوده؛ اما به دلیل همگرایی با مبانی جوامع دانش بنیان می تواند نوید بخش ایجاد یک ایتوپیا یا آرمان شهر الکترونیکی در آینده ای نه چندان دور باشد.

نویسنده : پایگاه اطلاع رسانی مدیران ایران

می توانید تصور کنید اگر فردا صبح که چشم ازخواب بیدار می شوید چند سال گذشته باشد ، نمی دانم چند سال ! شاید ده یا پانزده سال بعد .


همراه نویسنده ی این مقاله می توانید تصویر زندگی در شهر الکترونیک را در سالهای نه چندان دور تجربه کنید .عصر یک روز تابستان است و شما در حال عزیمت از منزل به محل کارتان هستید. حدود یک ساعت است که از منزل خارج شده‌اید ولی خیابان‌های شلوغ شهر، مسیر خانه تا محل کار را چند برابر کرده است با صرف یک ساعت برای انجام عملیات بانکی، دو ساعت معطل شدن در ترافیک، یک ساعت جست‌وجو برای خرید کفش دل‌خواه‌تان و مقداری معطلی برای پرداخت قبض‌های آب و برق روز، پر مشغله‌ای را پیش روی خواهید داشت. با یک محاسبه سرانگشتی خواهید دید که بخش عظیمی از اوقات روزانه خود را صرف کارهای تکراری، غیرضروری می‌کنید. با این اوصاف این سوال پیش می‌آید که آیا واقعا برای زندگی در یک شهر بزرگ حتماً باید بخش زیادی از وقت خود را صرف کارهای تکراری کنید؟ و بخش دیگری از آن را در صفوف اماکن عمومی و یا خیابان‌های شهر تلف کنید؟ آیا راه بهتری برای استفاده بهینه از زمان وجود ندارد؟ آیا نمی‌توان در شهرهای بزرگ بدون دغدغه روزمره به راحتی زندگی کرد؟ بد نیست قبل از این‌که به سوالات پاسخ دهید سری به شهر الکترونیک بزنید، شهری که به ظاهر با شهرهای سنتی ما متفاوت است. شاید پاسخ سوالات خود را در آنجا بیابید.

علی قادری*
ghaderi.ali@gmail.com
تحقیقات اخیر نشان داده است که حدود 62 درصد پروژه‌های IT در زمان تعیین شده و یا با هزینه پیش‌بینی شده نتوانسته‌اند به انجام برسند.
در واقع بسیاری از پروژه‌های IT قبل از اتمام، لغو شده و یا اصلاً پیاده‌سازی نشده‌اند.

طبق آمار ماه آگوست 2007 ، از این میان، 49 درصد پروژه‌ها دچار مشکل افزایش بودجه لازم، 47 درصد دچار مشکل هزینه‌های نگهداری پیش‌بینی نشده و 41 درصد دچار مشکل عدم جوابگویی نیازها شده‌اند.
دلیل عمده شکست این پروژه‌ها مربوط به مدیریت پروژه (Project Management) می‌باشد.

به طور کلی پروژه‌های IT بر اساس موفقیت به سه طبقه کلی تقسیم می‌شوند:
• Successful Projects : پروژه‌هایی که به موقع و با هزینه تعیین شده و نیز با کلیه ویژگی‌های تعریف شده به پایان رسیده‌اند.
• Failed Projects : پروژه‌هایی که لغو شده و یا به مرحله پیاده‌سازی نرسیده‌اند.
• Challenged Projects : پروژه‌هایی که با هزینه و یا زمان بیشتر و یا قابلیت‌های کمتری،انجام و به بهره‌برداری رسیده‌اند.

تیم پروژه، مشتریان پروژه و دیگر افراد درگیر در آن می‌توانند از دلایل شکست یک پروژه IT باشند، اما دلیل عمده شکست پروژه به مدیریت پروژه و نیز فرهنگ‌های سازمانی برمی‌گردد.

به طور کلی دلایل اصلی شکست پروژه‌های IT عبارتند از :
1)-Poor Planning (طرح ریزی ضعیف)
2)-Unclear Goals and Objectives (اهداف و مقاصد غیرشفاف و نامشخص)
3)- Objective Changes during Projects (تغییرات اهداف پروژه در حین انجام آن)
4)-Unrealistic Time or Resource Estimate (پیش‌بینی غیرواقعی زمان و یا منابع پروژه)
5)- Lack of Executive Support and User Involvement (نقصان پشتیبانی اجرایی و درگیر نمودن کاربران در پروژه )
6)- Failure to Communicate and Act as a Team (شکست در ایجاد ارتباط مدیر پروژه با تیم پروژه)
7)- Inappropriate Skills (تجربه‌های ناکافی و غیرمقتضی تیم پروژه)
8)- Lack of Testing and QA(Quality Assurance) standards(نقصان استانداردهای تست و تضمین کیفیت)
9)- Users and Organizations Resistances (مقاومت‌های کاربران و سازمان‌ها در پذیرش سیستم‌های جدید)

نتیجه‌گیری:
مدیران پروژه می‌توانند با رعایت توصیه‌های زیر احتمال شکست پروژه‌ها را کاهش دهند:
• توجه به موارد بحرانی موجود در پروژه و نیز مدیریت تغییرات (Changes Management)
• انجام فرآیندهای لازم جهت برخورد با ریسک‌های موجود در پروژه
• مشخص ساختن اهداف پروژه به صورت شفاف
• عدم استفاده از تخمین خطی در پیش‌بینی زمان و منابع پروژه
• پشتیبانی گرفتن از مدیریت اجرایی پروژه و ارتباط مستمر با تیم پروژه
• کسب اطمینان از وجود تجارب طرح‌ریزی و استفاده از تکنولوژی‌های و راه حل‌های مناسب
• ایجاد پروسه تست و تضمین کیفیت پروژه‌ها(Projects Quality Assurance)

*مدرس دانشگاه

منبع:ایتنا